Kindermisbruik

(ook pedoseksualiteit) is het seksueel misbruiken van een minderjarige door een volwassene. Het is een vorm van kindermishandeling en een zedendelict.

Kindermisbruik: het hoe en waarom

Alle vormen van seksueel kindermisbruik hebben in ieder geval twee componenten: een seksuele component (een gevoel van opwinding, het willen) en een antisociale component (overtreden van de wet en de wil van het kind, het doen).

Gelegenheidsplegers

De gelegenheidspleger heeft seks met kinderen omdat de gelegenheid er is en persoonlijke omstandigheden daar aanleiding toe geven. Een voorbeeld is het in incestzaken veelvoorkomende scenario van een vader die seksuele toenadering tot zijn dochter zoekt en als argument opvoert dat hij na bijvoorbeeld een echtscheiding geen uitweg meer vond voor zijn seksuele verlangens. Ook een zeer groot deel van de sekstoeristen die zich in meestal arme landen aan minderjarigen vergrijpen zijn gelegenheidsdaders.

Antisociale plegers

De antisociale pleger maakt het eigenlijk niet uit met wie hij seks heeft, een kind is een makkelijk slachtoffer omdat het kleiner, zwakker en makkelijker te manipuleren is. Het zijn ook deze laatste plegers, die hoofdzakelijk verantwoordelijk zijn voor ernstige misbruikzaken vaak met dodelijke afloop.[1] Een voorbeeld van een antisociale pleger is Marc Dutroux.

Berichten

Kindermishandeling - Verkrachting

De schreeuw van Dominique, deel 1

Pedofilie en ernstig kindermisbruik is niet iets wat incidenteel plaatsvindt, maar is een systematisch probleem in onze samenleving. De aanklacht van seksueel misbruik duikt steeds weer op bij mensen die vroeger met pleeg- en Jeugdzorg te maken hebben gehad. De slachtoffers zijn vaak voor hun leven getekend, maar kunnen op weinig steun rekenen. Dossiers worden door de instanties weggemoffeld, de politie weigert aangiftes op te nemen en is nalatig in het doen van een deugdelijk strafrechtelijk onderzoek. Een van die slachtoffers heeft nu een naam en een gezicht, haar naam is Dominique. Lees meer